Koop Niets Nieuws: gerecyclede gouden laarzen

photo 4

Vorig jaar ben ik begonnen met alleen nog maar tweedehands dingen te kopen. Na alle nare berichten over en beelden van het slavenwerk dat in mijn kekke zomerjurkjes ging wilde ik alleen nog maar Goede Waar dragen maar dat was vaak zo vreselijk lelijk. En duuuuuuuuur! Tweedehands dan maar. Dat beviel me veel beter, tot mijn trouwjurk aan toe! Eerlijk gezegd vind ik de jacht minstens zo leuk als de vangst, dus als ik bij voorbeeld graag een trui, of een jas, wil dan vind ik de zoektocht wel spannend. Veel spannender dan gewoon naar een winkel gaan en de volle mep te betalen. Had ik vorig jaar overigens ook niet echt geld voor. Ik vind het leuk, dus dit jaar wil ik wat verder gaan: al mijn kleren tweedehands kopen of zelf (laten) maken van tweedehands kleren. photo 2 (16)

Mijn eerste project: cowboy laarzen! Ik ben verzot op cowboy laarzen maar eet geen vlees. Lastig te rijmen, dus ben ik eerst op zoek gegaan naar cowboy laarzen van nep leer. Die zijn bijna niet te vinden en als je er tegenaan loopt meestal gruwelijk lelijk en altijd saai. Zwart. Bruin. Blauw als ze in een dolle bui zijn. Blegh.

Maar tijdens mijn zoektocht (en daar heb ik aardig wat tijd in gestoken) liep ik wel tegen iets aan dat ik niet wist: leer vergaat niet. Of in elk geval maar heel langzaam. Zou het dan niet mooi zijn om verwaarloosde, onbeminde laarzen nieuw leven in te blazen? Tijd voor een experiment! Dus heb ik op Marktplaats voor 4 euro oude rommelige laarzen gekocht die anders waarschijnlijk weg waren gegooid en ze beschilderd met Angelus leerverf. Kosten: 36 euro voor de verf, 4 voor de laarzen: 40 euro. En o, o, O wat vind ik ze mooi! Precies zoals ik ze wil hebben! Dus nu loop ik trots als een pauw rond op mijn Handbeschilderde Gerecyclede laarzen. Yay.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 9.5/10 (2 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)

Hoe?Verder: het taboe op abortus

Elsemiek CorversMijn interview met Elsemiek Corvers die na haar eigen abortus het taboe daarop probeert te doorbreken en daar flink harde reacties op kreeg:
een inspirerend gesprek met een dappere dame!

Vorig jaar raakte Elsemiek Corvers zwanger. Haar ongeboren kind bleek het syndroom van Down te hebben. Nadat ze zoveel mogelijk informatie hadden verzameld besloten Elsemiek en haar man de zwangerschap te beëindigen. Daar rust nog steeds een enorm taboe op en daarom heeft Elsemiek de website Hoeverder.info opgericht met alle informatie die ouders op zo’n moment nodig hebben om een weloverwogen keuze te maken. Bovendien zocht ze juist de publiciteit zodat het beëindigen van een zwangerschap meer bespreekbaar zou worden. Dat leverde hele harde reacties op: “Er zijn reacties geweest die me tot op het bot hebben geraakt, zoals dat mijn moeder maar beter abortus had kunnen plegen zodat ik geen kind met Down had hoeven aborteren.”

Elsemiek: “Ik ben traumadeskundige, ik was me al aan het specialiseren in trauma rondom geboorte, miskraam en problematische bevallingen, en toen raakte ik vorig jaar zelf zwanger. Dat was geheel gepland, maar wel sneller dan verwacht. Mijn eerste liet twee jaar op zich wachten en deze was in één keer raak. Ik had alsmaar in mijn achterhoofd ‘als dit maar goed gaat!’. Ik had een onderbuik gevoel dat er iets mis was. Ik was inmiddels ook 36, dus hebben we eerst de combinatietest gedaan waar duidelijk een verhoogd risico uit kwam: Down 1 op 17, Edwards 1 op 27 en Patau 1 op 108. Daar schrokken we wel van. Toen zijn we meteen doorgestroomd naar een vlokkentest. Ik was toen net 13 weken zwanger en uit de vlokkentest kwam naar voren dat we inderdaad een kindje met het syndroom van Down hadden.”

En toen?

“Toen begon voor ons een traject vol twijfel. We probeerden overal zo veel mogelijk informatie los te peuteren op internet, maar ik ben ook op zoek gegaan naar ouders met een kindje met Down, om met hen te praten over hoe de dagelijkse praktijk eruit ziet. Waar loop je tegenaan, hoe ervaar je dat, hoe zwaar is de zorglast. Tijdens dat zoektraject dat al die informatie er wel is, maar dat het heel erg verspreid is. Je moet zelf maar zien dat je het bij elkaar gegraaid krijgt. Dat vond ik raar: wij hadden de tijd, maar heel veel mensen moeten heel snel een beslissing nemen. En als je in die tijd niet alleen een beslissing moet nemen maar ook nog eens al die informatie boven tafel moet zien te krijgen dan maakt dat het allemaal extra vreselijk.”

Vandaar de website?

“Het is van de zotte dat elke ouder dit maar zelf moet gaan uitvogelen. Zo is de site ontstaan. Het was voor mij van groot belang dat er ruimte is voor zowel de mensen die af zouden breken als de mensen die zouden willen behouden.”

Sommige reacties waren niet mals…

“Ik heb zelf de media opgezocht en ik was er wel een beetje op voorbereid. Ik vond dat er best wel wat meer aandacht mocht komen voor hoe zwaar deze keuze is. En dat er als je kiest voor afbreken een rouwproces aan vast zit. Dat ouders zoals ik mogen rouwen, want je bent een gewenst kind verloren. Er zijn reacties geweest die me tot op het bot hebben geraakt, zoals dat mijn moeder maar beter abortus had kunnen plegen zodat ik geen kind met Down had hoeven aborteren. En of we zijn abortusdag gingen vieren. Dat hakte er wel flink in. Maar ik krijg gelukkig ook veel positieve reacties van mensen die zien hoe weloverwogen ik die beslissing heb genomen. En van ouders die voor de zelfde keuze stonden en blij zijn dat er eindelijk iemand is die er openheid aan wil geven. Daar deed ik het voor.”

Meer informatie over het al dan niet afbreken van een gewenste zwangerschap via HoeVerder.info

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 8.0/10 (1 vote cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)